धरिला पंढरीचा चोर

धरिला पंढरीचा चोर|

गळा बांधुनिया दोर ||धृ||

हृदयबंदी खाना केला |
आत विठ्ठल कोंडीला||1||

शब्द केली जडाजुडी|
विठ्ठल पायी घातली बेडी ||2||

सोहम शब्दाचा मारा केला|
विठ्ठल काकुळतीला आला||3||

जनी म्हणे बा विठ्ठला|
जीवे न सोडी मी रे तुला||4||

खालील ओव्या ओळीनुसार  सोप्या, स्पष्ट आणि भावपूर्ण मराठीत अर्थासह दिल्या आहेत:

धृपद:

धरिला पंढरीचा चोर, गळा बांधुनिया दोर
— मी पंढरीचा चोर पकडला आहे, म्हणजेच विठ्ठलाला माझ्या प्रेमाच्या दोरीने बांधून धरले आहे.
(इथे "चोर" हे प्रेमळ संबोधन आहे—जो भक्ताचे हृदय चोरतो.)

१) "हृदयबंदी खाना केला, आत विठ्ठल कोंडीला"

— मी माझ्या हृदयाचे बंद खोलीसारखे एक स्थान केले, आणि त्या हृदयकक्षात मी विठ्ठलाला प्रेमाने बंद करून ठेवले आहे.
तो आता माझ्या मनातून बाहेर जाऊ शकत नाही.

२) "शब्द केली जडाजुडी, विठ्ठल पायी घातली बेडी"

— मी माझ्या नामस्मरणाच्या, भक्तीच्या शब्दांची घट्ट गुंफण केली आहे, आणि त्या भावमंत्रांच्या बेड्या विठ्ठलाच्या पायांत घातल्या आहेत.
नामस्मरणामुळे देव माझ्याकडे बांधला जातो.

३) "सोहम शब्दाचा मारा केला, विठ्ठल काकुळतीला आला"

— “सोऽहम्” या आध्यात्मिक शब्दाच्या जपाचा मारा केला, म्हणजे सतत नामजप केला,
आणि त्या जपाच्या शक्तीने विठ्ठल माझ्याकडे प्रेमाने, काकुळतीने आला.

४) "जनी म्हणे बा विठ्ठला, जीवे न सोडी मी रे तुला"

— संत जनाबाई म्हणतात: “अरे विठ्ठला, मी तुला जीवापाड प्रेम करते.
मी तुला कधीच सोडणार नाही. तू माझ्या मनात सदैव राहशील.”