यशोदे घराकडे चाल मला जेवू घाल

यशोदे घराकडे चाल मला जेवू घाल||धृ||

साध्या गव्हाची पोळी लाटी |मला पुरणपोळी करुन दे मोठी |
नाहि आडवित गुळासाठी | मला जेवु घाल ||1||

तूप लावुन भाकर करी |वांगेँ भाजून भरीत करी |
 वर कांद्यांची कोशिंबरी | मला जेवु घाल ||2||

आई गे खडिसाखरेचे खडे | लवकर मला करुन दे वडे |
बाळ स्फुंदस्फुंदोनी रडे | मला जेवु घाल ||3||

आई लहानच घे गे उंडा | लवकर भाजुन दे मांडा |
लांब गेल्या गाईच्या झुंडा | मला जेवु घाल ||4||

आई मी खाईन शिळा घाटा | दह्याचा करुन दे मठ्ठा |
नाहि माझ्या अंगी ताठा | मला जेवु घाल ||5||

भाकर बरिच गोड झाली | भक्षुनी भुक हारपली |
यशोदेने कृपा केली | मला जेवु घाल ||6||

आई मी तुझा एकुलता एक | गाई राखितो नऊ लाख |
गाई राखुनि झिजली नखं | मला जेवु घाल ||7||

 नामा विनवि केशवासी | गाई राखितो वनासी |
 जाऊन सांगा यशोदेसी | मला जेवु घाल ||8||

अभंगाचा अर्थ (ओळीओळीने – विस्तृत स्पष्टीकरण)

यशोदे घराकडे चाल मला जेवू घाल || धृ ||

कृष्ण यशोदामाईला म्हणतो – “अगं आई, मला भूक लागली आहे. मला तुझ्या घरी घेऊन चल आणि प्रेमाने जेवू घाल.” धृवपदात प्रेमाची हाक आहे.

साध्या गव्हाची पोळी लाटी | मला पुरणपोळी करून दे मोठी | नाही आडवित गुळासाठी | मला जेवू घाल || 1 ||

कृष्ण म्हणतो – “आई, साध्या गव्हाचे पीठ घेऊन पोळी लाट. आणि मला मोठी, भरपूर पुरण असलेली पुरणपोळी बनव. गुळाची काही कमी पडणार नाही, म्हणून संकोच करू नकोस. मला पोटभर खायला दे.”

तूप लावून भाकर करी | वांगे भाजून भरीत करी | वर कांद्यांची कोशिंबरी | मला जेवू घाल || 2 ||

कृष्ण पुढे म्हणतो – “आई, तुपाची भाकर करून दे, त्यासोबत भाजलेल्या वांग्याचा स्वादिष्ट भरीत आणि वरून कांद्यांची कोशिंबीर वाढ. मला असे गृहातले, मायेने केलेले जेवण खूप आवडते.”

आई गे खडिसाखरेचे खडे | लवकर मला करून दे वडे | बाळ स्फुंदस्फुंदोनी रडे | मला जेवू घाल || 3 ||

तो म्हणतो – “आई, मला खडसाखरेचे छोटे गोड खडे दे. आणि लवकर गरमगरम वडे करून दे. मी लहान मुलासारखा रडतोय, भूक लागली म्हणून.”

आई लहानच घे गे उंडा | लवकर भाजून दे मांडा | लांब गेल्या गाईच्या झुंडा | मला जेवू घाल || 4 ||

“आई, पीठाचा छोटा गोळा घे, त्याचे मांडे (पोळीसारखे पदार्थ) बनव आणि भाजून दे. मी गाईंच्या मागे खूप दूरापर्यंत फिरलो आहे, आता थकलो आहे, मला जेवू घाल.”

आई मी खाईन शिळा घाटा | दह्याचा करून दे मठ्ठा | नाही माझ्या अंगी ताठा | मला जेवू घाल || 5 ||

“आई, मला शिळा भात जरी दिलास तरी चालेल. त्यावर दह्याचा मठ्ठा दे. मी खूप दमलो आहे, अंगात शक्ती राहिली नाही. काहीही चालेल, बस खायला दे.”

भाकर बरीच गोड झाली | भक्षुनी भूक हारपली | यशोदेने कृपा केली | मला जेवू घाल || 6 ||

“तुझ्या हातची भाकर खूप गोड लागली. ती खाल्ल्यावर माझी सगळी भूक निघून गेली. कारण तुझ्या मायेचा, कृपेचा स्वाद त्यात आहे.”

आई मी तुझा एकुलता एक | गाई राखितो नऊ लाख | गाई राखुनी झिजली नखं | मला जेवू घाल || 7 ||

“आई, मी तुझा एकुलता एक मुलगा. नऊ लाख गाई राखण्यात मी दिवसभर फिरतो. पाय–हात झिजले, नखे घासत चालली. आता थकलो आहे, मला प्रेमाने जेवू घाल.”

नामा विनवि केशवासी | गाई राखितो वनासी | जाऊन सांगा यशोदेसी | मला जेवू घाल || 8 ||

नामदेव म्हणतात – “हा व्रजवासी केशव वनात गाई राखतो. त्याला भूक लागली आहे. त्यामुळे जाऊन यशोदेला सांगा की तिच्या कृष्णाला जेवू घालावे.”