खेळ मांडीयेला वाळवंटी घाई |
नाचती वैष्णव भाईं रे |
क्रोध अभिमान गेला पावटणी |
गोपीचंदनउटी तुळसीच्या माळा |
वर्णअभिमान विसरली याती |
होतो जयजयकार गर्जत अंबर |
मातले हे वैष्णव वीर रे ।
अर्थ (मराठीत):
**खेळ मांडीयेला वाळवंटी घाई, नाचती वैष्णव भाईं रे |
क्रोध अभिमान गेला पावटणी, एक एका लागतील पायीं रे ॥धृ॥**
वाळवंटासारख्या रिकाम्या जागेत (विटेच्या वाळवंटात) भक्तांचा खेळ मांडला आहे.
वैष्णव भाऊ उत्साहात नाचत आहेत.
क्रोध, अहंकार, अभिमान सर्वांचा नाश झाला आहे—
आणि प्रत्येकजण प्रेमाने, नम्रतेने एकमेकांच्या पायाला लागतो आहे.
**गोपीचंदन उटी तुळसीच्या माळा, हार मिरविती गळां |
टाळ मृदुंग घाई पुष्प वर्षाव, अनुपम्य सुखसोंहळा रे ॥१॥**
भक्तांच्या कपाळी गोपीचंदनाचा गंध आहे, गळ्यात तुळशीच्या माळा आहेत.
सर्व जण आनंदाने नटलेले दिसतात.
टाळ, मृदुंग वाजत आहेत; चारही बाजूंनी फुलांचा वर्षाव होत आहे.
हा सोहळा इतका सुंदर आणि दिव्य आहे की त्याची तुलना कुणाशीच karta येत नाही.
**वर्ण अभिमान विसरली याती, एकएकां लोटांगणीं जाती |
निर्मळ चित्तें जालीं नवनीतें, पाषाणा पाझर सुटती रे ॥२॥**
येथे कुणालाही जातीचा, वर्णाचा अभिमान उरलेला नाही.
सर्वजण एकमेकांना लोटांगण घालत आहेत—शुद्ध प्रेमाने, नम्रतेने.
त्यांची चित्ते नवनीतासारखी (तुपासारखी) निर्मळ झाली आहेत.
ज्यांची मने आधी पाषाणासारखी होती, तीही आता भावनेने वितळून गेली—
डोळ्यांतून भक्ती अश्रू वाहू लागले.
**होतो जयजयकार गर्जत अंबर, मातले हे वैष्णव वीर रे |
तुका म्हणे सोपी केली पायवाट, उतरावया भवसागर रे ॥३॥**
आकाशातही जयजयकार घुमत आहे.
वैष्णव वीर भक्तीच्या नादात मग्न झाले आहेत.
तुकाराम महाराज म्हणतात—
अशी भक्तीची वाट सोपी झाली आहे की
ही पायवाट धरली तर मनुष्य सहजपणे भवसागरातून मुक्त होऊ शकतो.
0 टिप्पण्या