हेचि व्हावी माझी आस

हेचि व्हावी माझी आस ।
जन्मोजन्मी तुझा दास ॥१॥

पंढरीचा वारकरी ।
वारी चुकों नेदी हरी ॥२॥

संतसंग सर्वकाळ ।
अखंड प्रेमाचा कल्लोळ ॥३॥

चंद्रभागे स्नान ।
तुका मागे हेचि दान ॥४॥

हेचि व्हावी माझी आस
हेचि व्हावी माझी आस 




खाली दिलेल्या संत तुकाराम महाराजांच्या अभंगाचा ओळीओळीचा सविस्तर अर्थ 

अभंग – ओळीओळीचा अर्थ

हेचि व्हावी माझी आस ।

या ओळीत संत तुकाराम महाराज आपल्या अंतःकरणातील एकच शुद्ध इच्छा व्यक्त करतात. त्यांच्या जीवनात संपत्ती, मान–सन्मान, ऐहिक सुख किंवा वैभव यांची कोणतीही आकांक्षा नाही. त्यांच्या मनात असलेली एकमेव आस म्हणजे भगवंताशी नित्य संबंध राहावा. जीवनाचा खरा हेतू ईश्वरप्राप्ती हाच असावा, अशी त्यांची भूमिका आहे.

जन्मोजन्मी तुझा दास ॥१॥

येथे संत म्हणतात की, केवळ या जन्मातच नव्हे तर जन्मोजन्मी, कितीही जन्म आले तरी, मला तुझा सेवक राहण्याचे भाग्य लाभो. स्वातंत्र्य, अधिकार किंवा प्रभुत्व नको; तर दास्यभावच मला प्रिय आहे. देवाचा दास होण्यातच खरे समाधान, शांती आणि मोक्ष आहे, असे संत ठामपणे सांगतात.


पंढरीचा वारकरी ।

या ओळीत संत तुकाराम आपली ओळख स्पष्ट करतात. पंढरपूरचा वारकरी होणे म्हणजे केवळ पायी वारी करणे नव्हे, तर विठ्ठलाच्या भक्तीने जीवन जगणे. वारकरी म्हणजे साधेपणा, नम्रता, समता आणि भक्ती या मूल्यांचा स्वीकार करणारा साधक होय.

वारी चुकों नेदी हरी ॥२॥

येथे संत विठ्ठलावर पूर्ण विश्वास व्यक्त करतात. माझ्याकडून चुकूनही वारी सुटू देऊ नकोस, अशी ते देवाकडे विनंती करतात. वारी म्हणजे भक्तीचा मार्ग, आणि त्या मार्गावरून भरकटू न देण्याची जबाबदारी देवानेच घ्यावी, अशी त्यांची श्रद्धा आहे.


संतसंग सर्वकाळ ।

या ओळीत संतसंगाचे महत्त्व अधोरेखित केले आहे. सतत संतांच्या सहवासात राहणे म्हणजे चांगल्या विचारांचे, सद्गुणांचे आणि भक्तीचे संस्कार मनावर उमटणे. संतसंगामुळे अहंकार, लोभ, मोह यांचा नाश होतो, असे संत मानतात.

अखंड प्रेमाचा कल्लोळ ॥३॥

संतसंगात केवळ ज्ञान नसते, तर प्रेमाचा अखंड प्रवाह असतो. येथे “कल्लोळ” म्हणजे ओसंडून वाहणारे प्रेम. ईश्वरप्रेम, मानवप्रेम आणि करुणा यांचा अखंड अनुभव संतसंगात मिळतो, असे संत सांगतात.


चंद्रभागे स्नान ।

चंद्रभागा नदीत स्नान करणे हे वारकरी परंपरेत पवित्र मानले जाते. ही ओळ बाह्य स्नानाबरोबरच अंतःकरण शुद्धीचे प्रतीक आहे. पाप, अहंकार आणि दुर्विचार धुऊन टाकून मन निर्मळ करण्याचा भाव येथे आहे.

तुका मागे हेचि दान ॥४॥

शेवटच्या ओळीत संत तुकाराम अत्यंत नम्रतेने सांगतात की, हेच माझे मागणे आहे. धन, ऐश्वर्य, पद किंवा कीर्ती नको; फक्त भक्ती, संतसंग आणि तुझ्या दास्याचा आशीर्वाद दे. या मागणीत संतांचा वैराग्यभाव, भक्ती आणि आत्मसमर्पण स्पष्ट दिसून येते.


निष्कर्ष

हा अभंग साधेपणा, भक्ती, संतसंग आणि दास्यभाव यांचा अत्यंत सुंदर संगम आहे. संत तुकाराम महाराजांनी यातून मानवाला खऱ्या सुखाचा मार्ग दाखवला आहे—तो म्हणजे देवाच्या चरणी अखंड समर्पण.

टिप्पणी पोस्ट करा

0 टिप्पण्या