मागणें तें एक तुजप्रती आहे । देशील तरी पाहे पांडुरंगा

मागणें तें एक तुजप्रती आहे ।
देशील तरी पाहे पांडुरंगा ॥१॥

या संतासी निरवीं हेचिं मज देई ।
आणिक दुजें कांहीं न मागों देवा ॥२॥

तुका म्हणे आतां उदार तूं होई ।
मज ठेवी पायीं संताचिया ॥३॥



खाली दिलेल्या संत तुकाराम महाराजांच्या अभंगाचा ओळीओळीचा सविस्तर अर्थ 


अभंग – ओळीओळीचा अर्थ

मागणें तें एक तुजप्रती आहे ।

या ओळीत संत तुकाराम महाराज अत्यंत स्पष्टपणे सांगतात की त्यांचे मागणे एकच आहे आणि ते थेट परमेश्वराकडे आहे. जगाकडे किंवा माणसांकडे काहीही अपेक्षा नाही. संपत्ती, कीर्ती, सत्ता, सुखसोयी किंवा लौकिक यापैकी काहीच संतांना नको आहे. त्यांच्या अंतःकरणातील मागणी ही केवळ ईश्वराशी संबंधित आहे. येथे “एक” या शब्दातून संतांची एकनिष्ठ भक्ती आणि मनाची स्थिरता दिसून येते.

देशील तरी पाहे पांडुरंगा ॥१॥

या ओळीत संत देवाशी जिव्हाळ्याने बोलतात. “देशील तरी पाहे” म्हणजे देणं तुझ्या हाती आहे, तू दे किंवा न दे—मी तुझ्याकडेच पाहतो. यात संतांची नि:शर्त श्रद्धा दिसते. देवाने काही दिले नाही तरी त्याच्यावरचा विश्वास ढळत नाही. भक्ती ही व्यवहार नसून पूर्ण समर्पण आहे, हे संत या ओळीतून अधोरेखित करतात.


या संतासी निरवीं हेचिं मज देई ।

येथे संत तुकाराम स्वतःला “या संतासी” असे म्हणत अत्यंत नम्रता व्यक्त करतात. ते देवाकडे विनंती करतात की माझे मन निरव, शांत आणि निर्मळ ठेव. बाह्य संकटांपेक्षा अंतर्गत अस्थिरता अधिक घातक असते. त्यामुळे मनात शांती, समाधान आणि भक्तीची स्थिरता असावी, अशी त्यांची प्रार्थना आहे.

आणिक दुजें कांहीं न मागों देवा ॥२॥

या ओळीत संत आपली मागणी अधिक ठामपणे मांडतात. देवाकडे याशिवाय दुसरे काहीही नको आहे. ना वैभव, ना आरोग्य, ना दीर्घायुष्य फक्त मनाची शांतता आणि तुझ्या चरणांवरील श्रद्धा पुरेशी आहे. ही ओळ संतांच्या वैराग्यभावाची आणि भक्तीच्या परिपक्व अवस्थेची साक्ष देते.


तुका म्हणे आतां उदार तूं होई ।

या ओळीत संत तुकाराम आपली विनंती अत्यंत आपुलकीने मांडतात. “उदार हो” म्हणजे कृपाळू बन, मन मोठे कर. येथे देवाकडे काही मागण्याची भावना नसून, केवळ त्याच्या करुणेवर पूर्ण विश्वास आहे. संतांना माहीत आहे की देव स्वतःहूनच भक्ताच्या भल्याचा विचार करतो.

मज ठेवी पायीं संताचिया ॥३॥

शेवटच्या ओळीत संतांची सर्वात मोठी मागणी प्रकट होते. ते देवाकडे मागतात की मला संतांच्या चरणी ठेव. संतांच्या पायाशी राहणे म्हणजे अहंकाराचा त्याग, सेवाभाव आणि भक्तीची शिकवण मिळवणे. संतसंगात राहिल्यास भक्ती टिकून राहते आणि जीवनाला योग्य दिशा मिळते, असे संत ठामपणे सांगतात.


निष्कर्ष

हा अभंग एकनिष्ठ भक्ती, पूर्ण समर्पण, वैराग्य आणि संतसंगाचे महत्त्व यांचा अत्यंत सुंदर संदेश देतो. संत तुकाराम महाराजांनी देवाकडे काहीही मागितले नाही फक्त मनाची शांती आणि संतांच्या चरणी स्थान मागितले. हेच खऱ्या भक्तीचे लक्षण आहे.


टिप्पणी पोस्ट करा

0 टिप्पण्या